Administracja w szkole

Pewnie niewiele osób może pochwalić się stanowiskiem kierownika ds. administracyjnych w takiej instytucji, w jakiej ja pracuję, bo niewiele jest na tyle dużych szkół, w których istniałyby całe biura administracyjne. W naszej instytucji oświatowej sekretarka nie dawała sobie rady z ilością pracy biurowej i administracyjnej, dlatego dyrektor był zmuszony zatrudnić kogoś do ogarnięcia spraw administracyjnych placówki. Okazało się, że jedna osoba to za mało do takiej ilości pracy, dlatego nasza komórka liczy dwóch pracowników, w tym mnie, który zaszczytnie noszę miano kierownika ds. administracyjnych, kierownik ds. administracyjnych Zamość.

72Teraz, przed początkiem roku nasza komórka ma o wiele więcej pracy niż zazwyczaj. Niektórym wydawać by się mogło, że w okresie wakacyjnym wszyscy pracownicy szkół idą na wolne, ale niestety tak nie jest. Na stanowiskach zostaje kilka osób, które po prostu muszą się codziennie zjawiać w pracy i dbać o działanie szkoły od wewnątrz. Do osób tych należymy my, należy dyrektor szkoły, panie sprzątaczki, ochroniarze i pani sekretarka.

Tak naprawdę intensywną pracę rozpoczęliśmy już w czerwcu, gdy zaczęły do nas wpływać pierwsze podania o przyjęcie do szkoły na nowy rok szkolny. Każdego kandydata trzeba było wprowadzić w system, wprowadzić jego wyniki w nauce, wszystkie niezbędne dane i za pomocą programu uszeregować na liście osób z najlepszymi wynikami testu gimnazjalnego. Później, po ogłoszeniu wyników trzeba było zająć się odbieraniem dokumentów i znów je uporządkowywać. Teraz pracujemy nad planem lekcji, bo cały czas coś się nie zgadza. Jak widzicie – roboty jest co niemiara.

Style kierowania zespołem

Każdy kierownik ds. administracyjnych Stargard Szczeciński, wykonując swoje obowiązki musi nauczyć się postępować ze swoimi podwładnymi i wykształcić własny styl kierowania zespołem. Ogólnie, styl podzielić można na kilka różnych rodzajów:

a72Styl autokratyczny

Styl ten zakłada, że przeciętny człowiek ma chwiejny stosunek do pracy, stara się uchylać od obowiązków i odpowiedzialności oraz dąży do minimalizacji wysiłku wkładanego w pracę. W związku z tym kierownicy powinni być surowi i wymagający, gdyż tylko taka postawa zapewni realizację zadań. Na sposób działania menedżerów, którzy preferują autokratyczny styl kierowania, składają się następujące elementy:

  • menedżer sam określa cele grupowe i czynności, które należy wykonać, aby te cele osiągnąć,
  • arbitralnie decyduje o podziale pracy, przydzielając pracownikom określone działania według własnego uznania,
  • jego zachowanie organizacyjne sprowadza się do wydawania rozkazów i poleceń,
  • oceniając prace podwładnych wydaje arbitralne oceny zarówno negatywne, jak i rzadziej – pozytywne,
  • wobec pracowników stosuje raczej kary niż nagrody czy pochwały.

Styl demokratyczny

Styl ten zakłada, że przeciętny pracownik chętnie poświęca swoje umiejętności i energię na realizację celów, które uzna za własne. Potrafi być twórczy i odpowiedzialny w wykonywaniu swoich zadań organizacyjnych. Podwładni mają więc prawo udziału w podejmowaniu decyzji, a menedżer określa jedynie cel działania, który pracownicy realizują wybierając sposób uważany za najbardziej odpowiedni. Rolą kierownika, który preferuje styl demokratyczny jest:

  • zachęcanie zespołu do podejmowania decyzji dotyczących celu i sposobu wykonywania pracy,
  • proponowanie alternatywnych form rozwiązywania problemów, przy czym ostateczna ich akceptacja zależy od grupy,
  • pozostawianie podziału pracy samym pracownikom,
  • formułowanie pochwał i uwag krytycznych pod adresem podwładnych na podstawie obiektywnych kryteriów,
  • zachęcanie pracowników do wyrażania swoich pomysłów i opinii,
  • udział w pracy grupy.

Styl liberalny

Liberalny styl kierowania zakłada pozostawienie pracownikom niemal całkowitej swobody w wyborze celów zawodowych i sposobów ich realizacji. Menedżer preferujący taki sposób zarządzania:

  • pozostawia pracownikom całkowitą swobodę decyzji grupowych i indywidualnych,
  • nie uczestniczy w pracy swoich podwładnych, nie ingeruje w nią,
  • udziela informacji dotyczących celów i zadań tylko wtedy, gdy zostanie o to poproszony,
  • nie komentuje i nie ocenia pracy zespołu.